Je doet alles goed voor de buitenwereld
Nu wordt het tijd dat het ook goed voelt voor jou
Je bent in de twintig
Je hebt hard gewerkt voor je diploma en dacht: “Als ik straks een baan heb, dan ga ik eindelijk voelen dat ik ertoe doe.” Maar nu je daar bent, voelt het helemaal niet zo. Je hebt je eigenlijk nooit écht belangrijk gevoeld. Jouw vriendengroep kan ook wel zonder je. Thuis heb je het gevoel dat broers en zussen het eigenlijk altijd net iets beter, leuker of belangrijker zijn. Jij hebt je voorgenomen om het via een andere weg te doen: door goed te presteren en iedereen tevreden te houden. Je dacht: ‘’dan ga ik me goed voelen over mezelf, sta ik in mijn kracht en dan ben ik van betekenis’’. Maar nu het zover is, blijft dat gevoel uit. Ondanks je inspanningen, weet jij het even niet meer. Je vraagt je af wat jij toevoegt in de wereld en wie jij bent. En nu denk je dat jij dus nooit het gevoel gaat krijgen dat je er écht toe doe.
Je merkt dat je je inhoudt
Bij je vriendinnen flap je er van alles uit, maar op je werk slik je zelfs een grapje in. Tijdens een vergadering blijf je stil. Geen idee wat je moet zeggen. Tot je naar huis fietst en ineens precies weet wat je had willen inbrengen. Je kunt prima met je collega’s overweg, maar hoeveel zien ze eigenlijk van jou? Je doet je werk, lacht mee en past je aan. Ondertussen blijven jouw ideeën, meningen en humor vooral in je hoofd zitten. Je hoort erbij, maar toch voelt het niet alsof je echt meetelt. Want je wilt niet alleen gewaardeerd worden omdat je je werk goed doet. Je wilt ook dat mensen JOU zien.
Het is niet cool om thuis te wonen
Ook verder voel je je steeds meer een loser. Toen je op de middelbare school zat en zelfs toen je studeerde was het nog wel oke om bij je ouders te wonen. Maar nu halverwege de 20 is het alles behalve cool om nog niet een eigen plek te hebben. Zie je steeds meer leeftijdsgenoten die wel hun eigen plek hebben en hun eigen leven kunnen beginnen. En jij blijft achter en weer voel jij je waardeloos.
Je voelt dat je niets toevoegt
Je bent op pad met je vrienden en er sluiten wat mensen aan die je minder goed kent. Opeens word je stil. Je luistert, lacht mee en denkt bij alles wat je wilt zeggen: laat maar. Ondertussen zie je hoe makkelijk zij het doet. Spontaan, grappig, helemaal zichzelf. Waarom lukt jou dat niet? Zelfs bij je eigen vrienden voel je je soms zo. Je bent erbij, maar denkt: als ik er niet was, zou iemand het dan merken? Je vraagt je af of je wel een goede vriendin bent. Je wilt gewoon meedoen, zonder over elke opmerking na te denken. Maar in je hoofd hoor je vooral: ze zullen me wel saai vinden.
Daten? Laat maar weer...
Je probeert af en toe te daten. Maar óf je zit tegenover iemand bij wie je denkt: waar haal ik ze toch vandaan? Of jij denkt eindelijk: JA, dit is leuk… en dan voelt de ander het niet. Weer geen vervolg. En als je om je heen kijkt, lijkt het anderen wel te lukken. Waarom kom jij niemand tegen bij wie het van twee kanten komt? Ben je te kritisch? Zoek je de verkeerde mensen uit? Of ben je zelf gewoon niet leuk genoeg? Dus stop je maar weer met daten. Je wilt wel iemand ontmoeten, maar hebt geen zin om je na iedere date nóg meer af te vragen waarom het jou niet lukt.
Heeft het allemaal überhaupt wel zin?!
Steeds vaker betrap jij jezelf erop dat jij een heel weekend lang ligt te doem scrollen op de bank met eten wat je eigenlijk niet wil eten. En dan denk je: Depressief ben je niet, maar op dat soort momenten vraag je je wel af of het überhaupt zin heeft dat je er bent.
Wat als…
Dit zo door gaat?
Blijf je je energie stoppen in de persoon zijn die je dénkt dat anderen van je verwachten. Je doet je best, past je aan en probeert niemand teleur te stellen. Maar hoeveel moeite je ook doet om erbij te horen, je wordt er zelf niet gelukkiger van. Mensen accepteren je wel, maar jij blijft denken: er zit zoveel meer in mij dan er nu uitkomt. Je wilt dingen proberen. Ergens voor gaan. Een keer iets doen zonder eerst te bedenken wat iedereen daarvan vindt. Maar je ziet de reacties al voor je. Dus stel je het uit, praat je het uit je hoofd en doe je wat je altijd doet. Weer een week voorbij. En dat gevoel dat je je eigen leven aan het missen bent, blijft. Ondertussen weet je precies hoe je rekening houdt met anderen, maar twijfel je bij de simpelste vraag: wat wil ik eigenlijk? Je bent zo gewend om te bedenken hoe je moet zijn, dat je amper ontdekt wie je bent als je jezelf niet steeds bijstuurt. Alsof je jezelf hebt uitgegumd om maar in het plaatje te passen. En ja, het is spannend om dat anders te doen. Als jij vaker zegt wat je wilt, vindt misschien niet iedereen dat leuk. Misschien veranderen sommige vriendschappen. Dat maakt het ook zo lastig: je wilt jezelf kunnen zijn, maar je wilt niemand kwijtraken. Maar je wilt toch niet over een paar jaar terugkijken en denken: ik was zo druk met iemand zijn die iedereen leuk vond, dat ik nooit heb ontdekt wat ik zélf met mijn leven wilde?
Je hoeft nog niet precies te weten wat je wilt. Maar je voelt wel: ik wil niet blijven wachten tot ik eindelijk durf.
Begin vandaag
met het doorbreken van het patroon en geef die eindeloze tunnel eindelijk weer licht
Reset & Rise
Inzicht in jezelf, bewust leven, milder naar jezelf en actie naar het leven dat jou warm maakt
Verhelderings-gesprek
Vrijblijvend meer informatie en alvast 3 waardevolle tips waar je direct iets mee kan
E-Book
Stop vandaag nog met jezelf wegcijferen! 3 gratis tips om het gevoel dat je achterloopt nu te doorbreken
Heee
Ik ben Mirthe… of gewoon Mir!
En ik kan eindelijk zeggen dat ik doe waar ik warm van word! Ik heb zelf ook mijn eigen weg bewandeld. Juist daarom raakt het me als ik twintigers zie twijfelen, worstelen en denken dat ze het allemaal zelf moeten oplossen. En toch is het zo herkenbaar:
Iedereen wil verandering, maar niemand wil veranderen.
Ervaringen van coachees
Gemis van zelfliefde, nog altijd de lat te hoog leggen, moeten, moeten, moeten en een vol hoofd wat zich inzet als doemdenker.. zo begon ik aan dit traject. Mir leerde me dat woorden een impact hebben op hoe je je voelt en dat ik mezelf met meer liefde mocht benaderen. PS en ik zit pas op de helft van het traject
-Vrouw (25)
Als je op zoek bent naar meer rust, meer inzicht in jezelf en concrete tools om oude patronen te doorbreken, dan kan ik dit traject van harte aanbevelen. Het heeft me geholpen om niet alleen mezelf beter te begrijpen, maar ook om vol vertrouwen de juiste keuzes voor mijn toekomst te maken
– Man (25)
Ben jij klaar voor verandering,
maar vind je het spannend om de stap te zetten? Plan een helderheidsgesprek in. Ik denk graag met je mee en geef je alvast praktische, waardevolle tips waar je direct iets mee kan!